Aino Aalto (geboren Aino Mandelin, vanaf 1906 stond de familie bekend als Marsio, 25.01.1894-13.01.1949) was een Finse architect en ontwerper. Zij werd geboren in Helsinki, en voltooide in 1913 haar schoolopleiding bij de Helsingin Suomalainen Tyttökoulu (een Finse meisjesschool). Aino begon datzelfde jaar haar studie architectuur aan het Instituut voor Technologie, Helsinki, en kwalificeerde als architect in 1920. Daarna ging zij aan het werk voor architect Oiva Kallio in Helsinki. In 1923 volgde de verhuizing naar de stad Jyväskylä waar zij werkzaam was in het kantoor van architect Gunnar A. Wahlroos. Spoedig gevolgd door haar overstap naar het kantoor van architect Alvar Aalto met wie zij trouwde. De Aaltos brachten hun huwelijksreis door in Noord-Italië. Het was in die tijd gebruikelijk voor jonge architecten uit Scandinavië naar Italië af te reizen om de architectuur te bestuderen. Dit had een grote invloed op de Scandinavische architectuur van de jaren twintig, met inbegrip van de Aaltos, de zogenaamde Nordic classicisme stijl.
Het kantoor van de Aaltos verhuisde in 1927 naar Turku waar zij samenwerkten met architect Erik Bryggman. Het kantoor verhuisde in 1933 weer terug naar Helsinki. De Aaltos ontwierpen en bouwden een eigen thuis-kantoor (1935-36) in Munkkiniemi, een voorstad van Helsinki. Later (1954-1955) werd een apart kantoor gebouwd in dezelfde wijk.
Aino Aalto's rol bij het ontwerpen van de architectuur toegeschreven aan Alvar Aalto is nooit specifiek gecontroleerd. Hun vroeg gebouwde ontwerpen waren vooral kleinschalige gebouwen, met name zomer villa's, ontworpen in de stijl van het Scandinavische classicisme. Het meest toonaangevende ontwerp was hun eigen huis, Villa Flora in Alajärvi uit 1926 (uitgebreid 1938).
Aino Aalto ging zich steeds meer bezig houden met het ontwerpen van interieurs (zoals de wereldberoemde Villa Mairea in Noormarkku van 1937-1939), maar ook meubels (zoals het Paimio sanatorium van 1927-29). In 1935 richtten de Aaltos, samen met Mairea Gullichsen (hun belangrijkste klant voor de Villa Mairea) en Nils-Gustav Hahlin, Artek op. Een bedrijf dat verlichting en meubilair, ontworpen door de Aaltos, ging verkopen
Tijdens de eerste jaren van hun huwelijk en design samenwerking namen Aino Aalto en haar man, ieder met hun eigen ontwerp, regelmatig deel aan architectuurwedstrijden. In het midden van de jaren twintig werden de Aaltos de eerste architecten in Finland die de zuivere functionalistische stijl van de architectuur uit Midden-Europa toepasten. Dit komt duidelijk tot uiting in Aino's inzending voor het Finse paviljoen voor de New York World Fair van 1939. De eerste prijs werd echter gewonnen door Alvar Aalto.
Aino Aalto ontwierp ook een aantal glazen objecten voor het Finse bedrijf Iittala, dat zich specialiseerde in huishoudelijke voorwerpen. Haar meest beroemde glazen design is nog steeds te koop, en ook in een iets andere vorm door bedrijven als IKEA op de markt gebracht. Zij ontwierp, samen met haar man, de beroemde Savoy vaas van 1936.
In 2004 werd een boek (uitgegeven door Ulla Kinnunen) gepubliceerd met bijbehorende tentoonstelling in het Alvar Aalto Museum, Jyväskylä, Finland, over het levenswerk van Aino Aalto.